Search

Aanmelden Nieuwsbrief

Meer tips over het opruimen en organiseren van je huis, huishouden en taken lezen?

Meld je dan aan voor mijn nieuwsbrief en je ontvangt elke week nieuwe tips in je mailbox. Bovendien ontvang je ook nog eens de gratis printable van het Basis Huishoudschema.

Meld je hier aan.

Inmiddels is het een maand geleden dat ik begonnen ben met het boek van Marie Kondo. In een dag had ik het uit. Had ik aan het begin van het boek nog twijfels over haar methode, aan het eind van het boek was ik vastbesloten om haar methode uit te proberen. Inmiddels is een groot deel van mijn huis opgeruimd. Wat zijn mijn ervaringen na een maand KonMari-en?

Verwachtingen

De KonMari methode is totaal anders dan de manier waarop ik dingen in huis had georganiseerd en opgeborgen. Alleen daarom al was het interessant om het eens op deze manier te proberen. In eerste instantie dacht ik dat het niet meer was dan een andere manier van opruimen en opbergen. Ook dacht ik dat ons huis inmiddels redelijk goed georganiseerd en opgeruimd was, op enkele rommellades na. Ik bleek het in beide opzichten echter mist te hebben.

Te veel spullen

Al snel ontdekte ik dat het heel anders ligt. Door jezelf af te vragen ‘word ik hier blij van?’ focus je meer wat je wilt houden dan op wat je weg wilt doen. En dan wordt wegdoen ineens een stuk makkelijker.

Door je spullen per categorie te verzamelen voordat je begint met het opruimen, zie je wat je echt hebt. En dat is veel! Zelfs in de categorieën waarvan ik dacht dat het wel meeviel, voelde ik me overweldigd door de hoeveelheid spullen toen ik het allemaal bij elkaar zag. Zien wat je echt hebt, zorgt er ook voor dat je dingen makkelijker weg doet.

Overzicht en rust creëren

Het viel me op dat er heel veel categorieën zijn die door het hele huis verspreid liggen, of liever gezegd, lagen. Door dezelfde soort spullen allemaal bij elkaar op te bergen, krijg je echt veel meer overzicht. Bovendien blijkt het helemaal niet zo erg te zijn als je eens een paar stappen extra moet doen om iets te  pakken. Zo bleek het probleem van stapels schoenen in de gang simpel op te lossen door ze boven in de kledingkast op te bergen. Ze weer mee naar boven nemen is even wennen, maar eigenlijk nauwelijks extra moeite omdat ik talloze keren per dag naar boven loop. 

Doordat er veel weg is gegaan, ontstaat er ook veel meer ruimte in kasten en laden. Dingen zijn makkelijker te pakken en terug te leggen. Bovendien ontdekte ik vaak dat spullen beter op een andere plek opgeborgen konden worden. Er ontstaat meer rust in huis doordat dingen beter opgeborgen zijn. En omdat de spullen die overblijven dingen zijn die echt gebruikt worden óf dingen zijn waar we echt blij van worden. 

Opvallend is ook dat de plekken die opgeruimd zijn tot nu toe ook opgeruimd blijven. Het is natuurlijk even afwachten of dit effect blijvend is, maar voorlopig kan ik alleen maar zeggen dat de KonMari methode voor mij zeker een goede manier van opruimen is.

 

Nadat ik in de badkamer de toiletspullen opgeruimd had, besloot ik de handdoeken ook maar eens op de KonMari manier te vouwen. Uiteindelijk bleek ik op deze manier meer ruimte te hebben en zijn omvallende stapeltjes verleden tijd.

Dus heb ik meteen ook maar de theedoeken, vaatdoekjes en keukenhanddoeken ook onder handen genomen. Ook de handdoekjes voor in het toilet werden opnieuw gevouwen, én ergens anders opgeborgen. Nadat ik de lades in onze servieskast opgeruimd had, bleek daar genoeg ruimte te zijn voor het keukenlinnen.

Gelijksoortige items op één plek opbergen is een groot goed bij Marie Kondo. Dit was iets wat ik niet consequent deed. Ik had alles opgeborgen op de plek waar ik het gebruik. Met als gevolg dat allerlei dingen door het hele huis verspreid liggen. Langzamerhand begin ik zeker de voordelen van opbergen op één plek te zien. Het creëert meer rust en overzicht, en ik lijk ook meer ruimte te hebben. Maar dat laatste kan natuurlijk ook komen door het rigoureus wegdoen van spullen.

Voor mijn handdoeken maak ik echter wel een uitzondering. In de badkamer liggen de handdoeken waarmee we ons afdrogen. Daar heb ik de badlakens (voor het strand/zwembad) aan toegevoegd. Die lagen voorheen in de kledingkast. Nu er voldoende ruimte in de badkamer is, leek het logisch om ze naar de badkamer te verhuizen.  Maar de keukenhanddoeken, theedoeken en vaatdoekjes blijven in de buurt van de keuken. Wel heb ik daar de handdoekjes voor het toilet en de stofdoeken aan toegevoegd. Die lagen in de halkast. Die is inderdaad iets dichter bij het toilet, dan de huidige plek.

Wat de stofdoeken betreft, vond ik een ongelooflijke stapel doekjes die ik nooit gebruik omdat ik ze niet prettig in gebruik vind. Die mochten dus allemaal weg. Wat dan meteen ook voor een groot deel de reden is dat ze nu in de keuken opgeborgen worden. Daar is nu voldoende ruimte voor.

Tenslotte het beddegoed. Dat blijft op dezelfde plek, maar ik heb het wel anders gevouwen. Ik heb alles nu in de grootte van een kussensloop gevouwen en alles per setje in een kussensloop opgeborgen. Dit scheelt ontzettend veel ruimte en het ziet er meteen veel netter uit.

Volgens Marie Kondo is na kleding, boeken en papieren de categorie ‘komono’ (allerlei) aan de beurt. De categorie ‘komono’ is groot, maar gelukkig kun je die weer onderverdelen in subcategorieën. Ik heb al laten zien hoe ik de cd’s en dvd’s heb opgeruimd. Nu zijn de toiletspullen en make-up aan de beurt. Zoals het hoort heb ik eerst de kast leeg gemaakt en alles op de badkamervloer uitgestald. Alles waar ik nog blij van word (en ook gebruik) heb ik apart gezet en vervolgens onderverdeeld in categorieën. Nadat ik de rest had weggedaan, had ik het volgende over:

  • douchespullen (doucheschuim etc.)
  • cremes & lotions
  • haarspullen (wax, haarmaskertje etc.)
  • make-up.

Bovenstaande spullen mochten allemaal per categorie in een bakje in het badkamerkastje. Hiermee blijft het kastje meteen overzichtelijk. Algemene dingen als tandpasta & tandenborstel staan gewoon op het plankje boven de wastafel. Extra voorraad (tubes tandpasta, opzetborsteltjes etc.) staan niet in de badkamer, maar in een mandje in de voorraadkast.

Uiteindelijk ging er toch nog best veel weg. En dat terwijl ik toch dacht dat ik in het badkamerkastje weinig 'rommel' had, dankzij de regelmatige opruimrondes daar. Wat er dan weg ging? Vooral producten die ik niet (meer) gebruik. Denk daarbij vooral aan scrubcremes, maskertjes, etc. die toch niet zo heel fijn bleken te zijn. En natuurlijk ook de onvermijdelijke proefmonstertjes die al jaren ongebruikt in de kast liggen. 

Met de Konmari methode ontdek ik steeds weer dat ik altijd vooral veel bewaard heb met het idee dat ik het nog kan of ga gebruiken. Door de vraag 'word ik hier blij van?' te stellen, blijkt er veel meer weg te kunnen dan ik anders zou doen. Toch mogen ook nu een aantal dingen waarbij het antwoord op deze vraag misschien wel 'nee' is, gewoon blijven. Met als reden dat ik er niet heel blij van wordt maar ze wel gewoon nodig heb. De vraag 'word ik hier blij van' wordt dus aangevuld met 'heb ik het nodig?'.

Nog steeds ga ik mijn huis door volgens de methode van Marie Kondo. Deze keer zijn de cd's en dvd's aan de beurt. Deze liggen allemaal redelijk bij elkaar in de buurt. De cd's zijn in IKEA dozen opgeborgen, de DVD's staan in het tv-kastje. En o ja, in één van de CD-dozen vind ik ook nog wat cassettebandjes

Na het uitzoeken van de papieren, ben ik blij dat dit een overzichtelijk klusje is. Ik heb niet superveel cd's en nog minder dvd's. Ook het selectieproces verloopt vrij makkelijk. Ik kan van elke cd of dvd vrij snel beslissen of ik ze wil houden. Een paar cassettebandjes roepen twijfel op, maar ook daarin weet ik uiteindelijk te kiezen. Slechts twee cd's worden aan de kant gelegd. De één maakten we ooit voor een collega die afscheid nam, de ander is ooit eens gekocht tijdens een verre reis. Het zijn de herinneringen die het wegdoen moeilijk maken, niet de muziek zelf. Misschien is het een beetje flauw, maar ik besluit ze onder de categorie 'sentimentele dingen' te laten vallen en gooi ze in de speciale doos die ik hiervoor heb. Deze categorie komt als laatste aan de beurt, dus ik kan er nog even over nadenken.

Ik besluit de cd's en DVD's allemaal bij elkaar te houden. Waren de cd's eerst verdeeld over vier dozen, nu heb ik voldoende aan drie waar ook de DVD's nog inpassen. Het eindresultaat:

Eindelijk zijn dan alle papieren opgeborgen. Marie Kondo gebruikt de volgende indeling:

  • papieren om altijd te bewaren
  • papieren om tijdelijk te bewaren
  • papieren waar nog iets mee gedaan moet worden.

Omdat zij zo ontzettend veel papieren weg gooit, heb je dan voldoende aan drie dunne mappen. Ik bewaar iets meer, zoals je gezien hebt. Na alle (financiële) administratie opgeruimd te hebben, had ik nog een aantal mappen over. Hoewel ik dus flink wat meer papieren over heb, dan Marie Kondo adviseert, heb ik ook de overgebleven mappen flink uitgedund.

Tickler file, receptenmap, huishoudmap en overige mappen

Helaas kwam ik tijdens mijn zoektocht naar papieren nog een aantal mappen tegen waar ik ooit wat dingen om te bewaren ingedaan had (printjes, lijstjes etc.) en die ik min of meer was vergeten. Inmiddels is alles uitgezocht en heb ik alle dingen daaruit die ik nog wilde bewaren (wat op zich niet heel veel was), samengevoegd met mijn huishoudmap en mijn receptenmap. Eigenlijk kon ik alles kwijt achter de tabbladen zoals die in mijn huishoudmap zaten.

De receptenmap was na een grondige schoonmaak zo goed als leeg, want het meeste is ook gewoon op internet te vinden. Bovendien bleek de map (inmiddels ruim 20 jaar oud) ook gewoon niet zo mooi meer door het intensieve gebruik. De overgebleven recepten heb ik ondergebracht achter de 'menu' tab.

Omdat alles nu in één grote ordner paste, heb ik daar ook mijn 'tickler file' aan toegevoegd. Dat is een systeem met tabbladen voor alle maanden (januari tot en met december) en alle dagen (1 tot en met 31). Heb je papieren waar pas in een bepaalde maand iets mee gedaan moet worden, dan berg je ze achter het tabblad van de  betreffende maand op. Op de eerste van elke maand verdeel je de papieren van die maand over de dagen. Zo heb je altijd alle papieren bij de hand op het moment dat er iets mee moet gebeuren. Natuurlijk moet je jezelf wel aanleren om ook elke dag even in de map te kijken, zodat je niet alsnog dingen vergeet.

Binnengekomen post

Mijn post open ik en bekijk ik even vluchtig als ik de brievenbus leeg haal. Zit er niks dringends bij, dan gaat het in mijn postbakje, en verwerk ik het op mijn vaste 'administratiedag'. Voor mij is dit de vrijdag. Nu ik mijn papieren toch allemaal aan het opruimen was, heb ik besloten het (horizontale) postbakje te vervangen door een tijdschriftencassette. Het neemt minder plaats in en het postbakje wordt zo minder snel een verzamelplaats voor losse spullen die ik op mijn bureau tegen kom.