Waarom wil je opruimen?

Voordat je begint met opruimen, zou je jezelf af moeten vragen waarom je zo graag wilt opruimen. Nu zeg je waarschijnlijk iets als: 'omdat ik de rommel zat ben'. Maar wat komt er in je op als je er iets langer over nadenkt? Marie Kondo geeft zelfs het advies over je gewenste leefstijl na te denken. Waarom? Allereerst zorgt het voor de broodnodige motivatie. Weten waarvoor je het doet, helpt je door te zetten als het even wat moeilijker gaat. Daarnaast kun je tijdens het opruimen je huis meteen zo inrichten dat het bij je gewenste leefstijl past.

Denk daarom eens na over wat je graag zou willen hebben of zou willen doen. Zou je een eigen plekje in huis willen? Als je graag wilt gaan schilderen, wil je misschien een plekje om je ezel neer te zetten. Als je je eigen kleding wilt gaan maken, wil je misschien een plekje om je naaimachine en stoffen op te bergen, etc. Ruimte die vrij komt tijdens het opruimen kun je voor dit soort dingen benutten. Bovendien kan het je helpen om keuzes te maken in wat je bewaard en wat niet. Als je ooit een fanatiek breister was, maar al jaren geen breipen meer hebt aangeraakt omdat je nu liever schildert, kunnen je breimaterialen waarschijnlijk wel weg. Dus denk na over wat je graag zou willen, schrijf het op en kijk er af en toe nog even naar als je wel wat motivatie kunt gebruiken.

Ga jij, net als ik, aan de slag volgens de KonMari methode? Schrik dan niet als het eerst erger wordt. Bij mij thuis zwerven inmiddels diverse spullen rond die uit mijn kasten tevoorschijn zijn gekomen en geen vaste plek (meer) hebben. Om complete chaos te voorkomen heb ik de meeste dingen tijdelijk in opbergdozen gestopt. Die had ik gelukkig nog genoeg. Daar mogen deze spullen blijven tot de betreffende categorie aan de beurt is. Ben jij ook aan de slag gegaan met het opruimen (volgens deze methode of een andere) en heb je tijdelijke opbergruimte voor je spullen nodig? Kijk dan eventueel naar bananendozen in de supermarkt. Daar kan redelijk wat in en je kunt ze stapelen. Heb je ze niet meer nodig, dan kunnen ze gewoon bij het oud papier.

Zelf ben ik nog midden in het proces van de KonMari methode. Het gaat niet zo snel als ik zou willen (er moet ook nog gewerkt worden) en misschien was mijn huis ook gewoon wel minder georganiseerd dan ik dacht. De categorie 'papieren' is inmiddels aan de beurt, en het is weer een indrukwekkende stapel. En dat terwijl ik toch elk jaar alles naloop en overbodige papieren weg doe. Ik hoop jullie binnenkort een verslag te geven van deze categorie. Ik kan al wel vast verklappen dat het 'alles moet weg' motto van Marie Kondo mij hier iets te ver gaat.  

 

Boeken opruimen met de KonMari methode

Op een regenachtige dag begin ik aan een nieuw KonMari avontuur: mijn boeken opruimen. Ik verzamel al mijn boeken. De meeste staan boven in een boekenkast, maar in de keuken staan ook nog kookboeken. En er liggen een aantal op mijn nachtkastje (eigenlijk best veel). Mijn oude studieboeken had ik in een doos bovenop de kast staan. Ik gebruik ze nu niet, maar misschien heb ik ze wel nodig als ik toch nog in mijn eigenlijke beroep (orthopedagoog)  ga werken. Ik haal ze uit de doos en leg ze bij de stapel op de vloer. En weer voel ik een lichte paniek. Wat veel! Plotseling begrijp ik ook het succes van de methode. Als je plank voor plank gaat sorteren, denk je niet zo snel: ‘wat veel’. Nu wel. Nou, aan de slag dan maar.

Boeken waar ik blij van word

Ik pak boek voor boek op en vraag me af: ‘word ik hier blij van?’ Soms duurt het even voordat ik het weet. Soms verbaast het me. En soms kijk ik met verbazing naar wat ik in mijn handen heb. Had ik dat boek? Dat was ik helemaal vergeten.

Boeken die me iets zeggen

Marie Kondo is voor onze begrippen wel erg spiritueel. Ze gaat ervan uit dat dingen ook een ziel hebben. Daarin gaat ze ver. In haar boek beschrijft ze dat ze soms in haar handen klapt om oude, lang vergeten boeken, ‘wakker’ te maken, voordat ze met een klant het sorteerproces begint. En ja, ook in Japan levert haar dat soms wat vreemde blikken op. Maar vandaag lijkt het of de boeken mij iets te vertellen hebben. Want als ik klaar ben, heb ik een hele andere verzameling over dan ik van te voren had gedacht.

Een blik op de stapel boeken op de grond brengt gemengde gevoelens naar boven. De meeste heb ik met plezier gelezen. Er liggen veel oude studieboeken bij. Die periode is duidelijk afgesloten, ik ben verder gegaan met wat nieuws. En er liggen een aantal half gelezen boeken bij. Blijkbaar hadden die me niet veel meer te vertellen. Uiteindelijk besef ik dat de opluchting overheerst. Ik hoef  ook niks meer mee, met al die boeken. Ik kan verder met andere en nieuwe dingen. En dat is wat deze methode me vandaag geleerd heeft. Als je met je hart kiest (wat je wilt bewaren), en niet met je verstand, zie je wat je echt belangrijk en interessant vind. En dan beslis je niet langer op grond van wat je vind dat je zou moeten willen of doen. In het verleden heb ik bij het opruimen te vaak met mijn verstand gekozen. Nu ik met mijn hart heb gekozen, zie ik ineens wat ik echt belangrijk vind.

Opgeruimde boekenkast

Ik ruim de kast weer in, en besluit de boeken op kleur te sorteren. Als ik naar het eindresultaat kijk, ben ik verbaasd. Eerst pasten de boeken niet eens allemaal in de kast, nu heb ik twee planken over. Precies de twee planken die achter deurtjes zitten. Misschien een goede plek voor mijn kantoorspullen?

 

 

Kleding opruimen met de Konmari methode

Zoals beloofd ben ik begonnen met de Konmari methode, de Marie Kondo manier van opruimen. Het is even wennen om dit per categorie te doen. Maar Marie Kondo geeft niet alleen aan dat je het per categorie moet doen, maar heeft daarin ook nog eens een vaste volgorde. Te beginnen met je kleding. Dus begon ik op een vrije dag vol goede moed met het verzamelen van al mijn kleding.

 Verzamelen

Alle opruimacties volgens de Konmari methode beginnen met het verzamelen. Alles uit de kledingkast dus. En zit er niet nog een paar handschoenen in mijn fietstas? Ook meteen maar alle jassen etc. bij de kapstok vandaan gehaald. En alle schoenen. En mijn (hand)tassen tevoorschijn gehaald (die in een andere kamer liggen). Oeps… Voor iemand die denkt dat ze weinig kleren heeft, is het toch best heel veel. En dan ligt er ook nog het een en ander in de wasmand. Was ik in eerste instantie bang dat ik niets over zou houden, nu lijkt dat een nogal onzinnige gedachte.

 

Word ik er blij van?

Ik pak het eerste kledingstuk op en stel mezelf de vraag: ‘word ik hier blij van?’ Er gaat veel op de ‘nee’ stapel. Maar er mag ook nog genoeg blijven. In eerste instantie heb ik de neiging om zonder nadenken kledingstukken uit de stapel te pakken en te sorteren. Maar met enige zelfdiscipline houd ik me aan de Konmari methode en pak ik de dingen één voor één op. Bij de eerste kledingstukken duurt het even voor ik de vraag kan beantwoorden. Maar al snel voel ik zodra ik een kledingstuk oppak of ik er blij van wordt. Toegegeven, enkele kledingstukken waar ik niet echt blij van word, mogen toch blijven. Dit zijn kledingstukken die vooral praktisch zijn. Zoals mijn wandelschoenen (nooit mooi gevonden, maar tijdens het wandelen wel heel erg fijn), mijn afritsbroek en poncho (zelfde verhaal). En ach, eigenlijk word ik er best blij van als ik ze nodig heb. Gewoon, vanwege hun praktische waarde.

Kleding weg doen

Na het sorteerproces stop ik de kleding die weg mag in vuilniszakken. Drie vuilniszakken met kleding kunnen de deur uit. Opvallend is dat daar kleding tussen zit die ik nooit meer droeg, maar ook kleding die ik toch nog met enige regelmaat aantrok. En in de ‘ja’ stapel zit kleding waarvan ik eigenlijk al vergeten was dat ik het had. Voordat ik de kast weer ga inruimen, maak ik hem eerst schoon. En dan op naar de volgende stap.

 

Kleding vouwen

Dan komt het moeilijke deel van de Konmari methode. De kleding zo vouwen, dat het verticaal opgeborgen kan worden. Na het kijken van een filmpje op youtube is het vouwen van t-shirts eenvoudig. Maar sokken en ondergoed (ja serieus, vanaf nu vouw ik mijn ondergoed) vraagt toch weer een aparte uitleg. Gelukkig is ook hiervan een filmpje te vinden.

Mijn kledingkast heeft geen laden (behalve één grote onderin), dus ga ik op zoek naar dozen waar ik mijn kleding in kan bewaren. Omdat ik opbergmiddelen moeilijk weg kan doen, zijn er gelukkig genoeg dozen te vinden. Ideaal gesproken zou ik dozen in de breedte van mijn kastplanken gebruiken, maar nu doe ik het maar even met wat ik heb.

Kast inruimen

De dozen kunnen dus gewoon in de kast. De kast lijkt een stuk ruimtelijker nu. Geen hoge stapels meer die omvallen als je er iets tussenuit trekt. Schone kleding pakken is nu heel eenvoudig. Je trekt het shirt of de trui die je aan wilt er zo tussenuit. In de hangkast gaat alle kleding die niet geschikt is om op te vouwen. Jassen, vesten, jurken en rokjes. Er is nu voldoende ruimte voor mijn schoenen. En zelfs mijn handtassen passen er in. Voor de overige tassen (weekendtas en rugzak) zoek ik nog een plekje. Voorlopig hebben ze een tijdelijk plek in de opbergdoos onder het bed (die nu verder leeg is).

 

 

 

Andere gewoonten?

Een van mij grootste irritaties in huis waren rondzwervende schoenen onder de kapstok. Wij hebben in de hal een schoenenkastje. Alleen passen de meeste van mijn schoenen daar niet in. In de mand onder de kapstok zouden ze wel kunnen, maar meestal belanden ze daar niet. Een deel stond dus boven in de kledingkast, een ander deel zwierf in de hal rond. Ik heb nu besloten om ze gewoon allemaal in de kast te zetten. Het schoenenkastje is opgevuld met de schoenen van mijn man.

De bedoeling is dat ik mijn schoenen en mijn jassen en vesten boven in de kast bewaar. Alleen de schoenen die ik die dag gedragen heb, mogen dan in de hal staan. En aan de kapstok mag dus alleen de jas die ik die dag gedragen heb. Tot nu toe lijkt het te werken. Vooral in deze periode met wisselende temperaturen wordt dat wel vaak wisselen, maar volgens mij is het vooral een kwestie van wennen. Gewoon tegelijk met je kleren ook je schoenen en je jas voor die dag pakken. En dat de handtassen ook op die plek te vinden zijn, maakt het alleen maar makkelijker denk ik. En ja, vorige week zou ik het nog een belachelijk idee gevonden hebben om alle schoenen en jassen naar boven te doen. Maar ik ben blijkbaar toch een beetje gehersenspoeld door het boek. 

Opruimen met de Marie Kondo methode?

Als je ook maar een beetje geïnteresseerd bent in opruimen, kan het boek Opgeruimd van Marie Kondo je niet ontgaan zijn. De Nederlandse titel: 'Opgeruimd', doet eigenlijk geen recht aan de oorspronkelijke titel: 'The Life Changing Magic of Tidying Up'. Ik kwam dit boek overal op internet tegen. Blogs, YouTube filmpjes, recensies, forums, Facebook etc. Tijd dus om er zelf eens in te duiken. Wat maakt haar methode zo anders? En is deze methode gewoon een nieuwe hype of werkt het echt ontzettend goed?

Word je er blij van?

Marie Kondo heeft eigenlijk maar één opruimregel. Word je er blij van? Dan mag het blijven. Anders moet het weg. Dit is een opruimregel waar ik het zeker mee eens ben. Je beslist of je blij van iets wordt, door het vast te houden. Hoewel ik ooit eens gelezen heb, dat je bij het opruimen dingen beter door een ander kan laten vastpakken. Door zelf iets vast te houden, zou je er een band mee krijgen (en het dus moeilijker weg kunnen doen). Maar ondanks dat, klinkt ook deze manier van beslissen goed. Verder zegt Marie Kondo dat je eerst je eerst moet beslissen wat je wilt houden (en de rest dus weg doen) voordat je met het opbergen gaat beginnen. En ook hiermee kan ik het alleen maar eens zijn.

Per categorie opruimen?

Maar dan… Dan zegt ze iets wat mij in eerste instantie heel onlogisch en onhandig leek. Ruim per categorie op en niet per plek. Dus eerst alle kleren, dan alle boeken etc. in plaats van eerst de slaapkamer, dan de keuken, etc. In eerste instantie dacht ik nog: ‘maar de meeste categorieën bewaar ik toch al bij elkaar?’ Maar bij nader inzien bedacht ik dat kleding inderdaad voornamelijk in de kledingkast ligt, maar dat er ook kleding aan de kapstok hangt en er zelfs een aantal dingen in een opbergbox onder mijn bed liggen. Hetzelfde geldt voor boeken. De meeste staan gewoon in de boekenkast, maar er liggen ook een aantal op mijn nachtkastje, in de kast beneden en de kookboeken staan in de keuken. Door per categorie op te ruimen, krijg je volgens Marie Kondo een goed overzicht van wat je daadwerkelijk hebt. En daar heeft ze natuurlijk gelijk in.

Alles in één keer opruimen?

Nog een idee waar ik erg aan moest wennen, is dat zij methodes waarbij je elke dag een beetje opruimt  afraadt. Zo ben je nooit klaar, verlies je de moed en krijg je nooit de energieboost die je krijgt van een grote opruimactie (omdat het effect groter is). Bovendien is volgens Marie Kondo het effect van een grote opruimactie volgens haar methode blijvend. Terwijl je, als je steeds kleine stukjes doet, constant bezig blijft met opruimen. 

Laat ik nu altijd gedacht hebben dat kleine stapjes en korte maar gestage opruimacties langer vol te houden zijn en daardoor uiteindelijk meer effect hebben! Tijdens het lezen van haar argumenten, bekruipt me een gevoel van twijfel. Zou ze echt gelijk hebben? Zou haar methode echt veel beter werken dan de mijne? Is het echt zo dat als je eenmaal goed en grondig hebt opgeruimd, onderhoud niet meer echt nodig is? Omdat het systeem zichzelf onderhoudt en je een overzichtelijk aantal spullen hebt?

Zelf proberen

Het feit is wel dat ik regelmatig een ‘onderhoudsronde’ in mijn kasten houd. En al voordat ik het boek gelezen had, is haar mantra ‘word je er blij van?’ in mijn hoofd gaan zitten. Daardoor valt het me steeds vaker op dat ik best veel spullen in huis heb waarvan ik niet volmondig ja’ zou zeggen op die vraag. Alleen daarom al kan mijn huis best nog een keer een goede opruimronde hebben. En ik ben altijd wel in voor iets nieuws. Dus besloot ik ergens tijdens het lezen van de eerste hoofdstukken van haar boek, om de KonMari methode (zoals ze het zelf noemt) uit te proberen. En natuurlijk houd ik jullie op de hoogte van mijn vorderingen. Je zult dus nog regelmatig iets over de KonMari methode lezen op dit blog. Waarbij het eerste project, geheel volgens haar advies, mijn kleding zal zijn. Oeps…

Hier vind je mijn ervaring met de Marie Kondo methode:

 

Een voorraadkast maken


Wij hadden een ‘rommelkast’ waar veel spullen in stonden (lees: heel veel). Het was een beetje een dump plek geworden voor alles wat geen vaste plek in huis had en voor dingen waar we geen beslissing over genomen hadden (bewaren of weg doen). Het was hoog nodig tijd voor een nieuwe bestemming voor deze kast. Het zou een voorraadkast worden. Hoe je zoiets aanpakt? Lees snel verder hoe ik dit deed.

Stap 1 – Leegruimen

Gewoon alles eruit. Bij het leegruimen sorteer je alvast op wat er terug mag in de kast, wat ergens anders opgeborgen moet worden en wat weg kan.

Bij het sorteren op wat terug in de kast mag, houd je de bestemming van de kast in je gedachten. In dit geval wordt het de voorraadkast. Dus alles wat niet behoort tot de voorraad (eten & drinken, schoonmaakmiddelen, lampen en batterijen etc.) hoort niet in de kast. De enige uitzondering zal in dit geval de stofzuiger zijn, omdat ik daar gewoon geen betere plek voor in huis heb.

Om de kast overzichtelijk te houden, gebruik ik in de kast bakjes en mandjes. Tijdens het leegruimen zet ik deze allemaal apart, zodat ik bij het inruimen van de kast een overzicht heb van de opbergmiddelen die ik heb. Zo kan ik de bakjes en mandjes die ik nodig heb makkelijk pakken.

Stap 2 – Schoonmaken

Nu de kast leeg is, kun je hem makkelijk schoonmaken. Dus voor je met inruimen begint, maak je de kast schoon.

Stap 3 – Inruimen

Bedenk bij het inruimen welke dingen je vaak gebruikt en welke minder vaak. Dingen die je niet vaak nodig hebt, kunnen op de hogere planken. Zware dingen zet je niet te hoog, je wil ze immers makkelijk kunnen pakken en weer terug kunnen zetten? Zet gelijksoortige items bij elkaar. Gebruik bakjes en mandjes om dingen bij elkaar te houden en overzicht te bewaren

Stap 4 -  Labelen

Heb je dichte dozen of (zoals in mijn geval) ladekastjes, dan heb je hoe dan ook een label nodig om te weten wat erin zit. Moet je een doos elke keer open maken om te zien wat erin zit, dan zal je opbergsysteem niet werken. Je krijgt er een hekel aan en bergt dingen daarom niet meer op. Doorzichtige en/of open dozen zijn daarom het makkelijkst. Maar werken met labels (of zelfs met gelamineerde foto’s) werkt ook. Daarnaast zijn labels ook handig om aan te geven wat waar hoort te staan. Zeker als je net een nieuwe indeling hebt gemaakt, zorgt dat ervoor dat je de dingen makkelijk op de juiste plek terugzet. Ik gebruik voor het labelen een labelmaker, maar je kunt natuurlijk ook gewoon met (etiket)stickers werken en deze met de hand beschrijven.

Vervolgstappen

 Onze voorraadkast is nu nog erg leeg en moet nodig aangevuld worden. Ik ga dus een lijst maken van wat en hoeveel ik op voorraad wil hebben. Natuurlijk zal ik jullie in de toekomst in een andere blogpost laten zien hoe deze lijst en onze goed gevulde voorraadkast eruit gaat zien.