Overzicht en rust door te plannen

Ben je ook zo druk in je hoofd en bang dat je dingen vergeet? Heb je ontzettend veel te doen, maar heb je geen idee waar je moet beginnen? Met de volgende tips creëer je overzicht en wordt het een stuk rustiger in je hoofd.

Een lijst maken

Dingen blijven maar in je hoofd rondzwerven omdat je ze nog moet doen. Zolang je ze niet gedaan hebt, blijven ze om aandacht vragen. Helaas vaak op momenten dat het jou helemaal niet uit komt en je de taak op dat moment niet uit kunt voeren. De oplossing? Schrijf het op. Zorg dat je één lijst hebt waarop je alles noteert wat je invalt. Alles wat je nog moet doen, wilt uitzoeken en waar je aan moet denken. Dit kan gewoon in een notitieboekje of elektronisch in je tablet of telefoon. Zorg er in elk geval voor dat je deze lijst altijd bij je hebt, zodat je invallen altijd kunt noteren. Door het op te schrijven, weet je dat je het niet meer zult vergeten en hoef je er niet meer de hele tijd aan te denken.

Plannen

Op een moment dat je tijd hebt, liefst een vast moment op de dag of in de week, loop je de lijst langs. Beslis wat je gaat doen met hetgeen je hebt opgeschreven. Wil en moet je het nog steeds doen? Ja? Bedenk dan hoeveel tijd het je kost. Doe het meteen als het iets is dat weinig tijd kost. Beslis anders wanneer je het gaat doen en schrijf het in je agenda. Alle taken die niet meer nodig zijn, die je al gedaan hebt of die je in je agenda gepland hebt, kun je op je lijst doorstrepen.

Het consequent toepassen van deze methode, zal je meer rust geven. Maar het werkt alleen als je de geplande taken ook daadwerkelijk doet. Dus handel ze af op de dag dat ze in je agenda staan. Krijg je het niet af of komt er iets belangrijks tussen? Plan dan meteen een nieuwe dag in waarop je de taak gaat afhandelen. 

Opruimen en emoties

Opruimen kan veel verschillende emoties met zich meebrengen. Vaak zijn spullen meer dan alleen gebruiksvoorwerpen. Je hebt het ooit gekocht of gekregen. Daar kunnen allerlei emoties aan vast zitten. Ook ervaar je vaak emoties op het moment dat je besluit iets wel of niet weg te doen. Dat kan de beslissing om het voorwerp weg te doen een stuk moeilijker maken.

Negatieve emoties

Negatieve emoties komen veel voor bij het opruimen van spullen. Hieronder bespreek ik er een aantal.

Spijt

Spijt dat je geld aan iets hebt uitgegeven dat je nooit gebruikt of gedragen hebt. Spijt van onbezonnen aankopen. Een gevoel van spijt over de aankoop van spullen die je nooit gebruikt, is heel normaal. Je hebt geld uitgegeven aan iets wat je niet gebruikt. Het voelt als weggegooid geld. Maar bedenk dat je nu beter weet. Voortaan denk je nog een keertje diep na voor je iets koopt. Marie Kondo zegt zelfs dat deze spullen je geleerd hebben dat je deze zaken niet nodig hebt en dat ze daarmee aan hun doel hebben voldaan.

Spullen die nog goed zijn maar die je zelf niet (meer) nodig hebt, kun je weggeven of verkopen. In het laatste geval heb je een deel van je geld terug, in het andere geval beleeft een ander er in ieder geval nog plezier aan.

In de toekomst kun je impulsaankopen voorkomen door bijvoorbeeld je pinpas thuis te laten of een 30-dagen lijst aan te leggen. Op je 30-dagen lijst schrijf je alles wat je graag wilt kopen. Noteer daarbij ook de datum van de dag waarop je het opschrijft. Wil je datgene wat je opgeschreven hebt over 30 dagen nog, dan mag je het kopen. Zo niet, dan heb je jezelf behoedt voor een impulsaankoop.

Verdriet

Soms zitten er verdrietige herinneringen aan spullen. Bijvoorbeeld iets wat je kocht of kreeg tijdens een relatie die inmiddels is stukgelopen of bezittingen of cadeaus van een dierbare die is overleden. Accepteer het verdriet en vraag je af of je deze dingen wilt houden. Herinneringen zitten niet vast aan het voorwerp. Natuurlijk hoef je niet alles weg te doen. Maar alles houden is meestal ook geen optie. Kijk waar je echt waarde aan hecht en doe de rest weg.

Angst

Onbewust ervaren veel mensen angst bij het opruimen. Angst om iets nodig te hebben op het moment dat ze het weg doen. Angst om los te laten. Angst voor een tekort aan iets. Vaak is die angst ongegrond. Bedenk dat de meeste voorwerpen vervangbaar zijn, mocht je het ooit nog eens nodig hebben. Vraag je ook af hoeveel je van iets nodig hebt. Vaak is dat minder dan je denkt. Soms is er een dieper liggend probleem dat je probeert te ontwijken door je te omringen met spullen. Speelt zoiets bij jou? Zoek dan hulp als je er in je eentje niet uit komt. Misschien helpt praten met iemand die je vertrouwt al. Zoek anders professionele hulp. Zij kunnen je helpen om je angst te overwinnen.

Positieve emoties

Positieve emoties ervaar je vooral als je dingen hebt waar je blij van wordt of als er mooie herinneringen aan kleven. Over het algemeen zul  je deze voorwerpen koesteren en ze willen bewaren. Moeten een aantal van deze dingen toch weg, bedenk dan dat de herinnering niet verdwijnt als het voorwerp verdwijnt. Maak desnoods een foto van het voorwerp voor je het weg doet.

Mijn eigen ervaring

Ik had ooit een T-shirt dat ik in een vakantie kocht. Ik droeg het ook tijdens verschillende andere reizen en al die herinneringen kwamen weer naar boven bij het zien van dat T-shirt. Maar uiteindelijk was het versleten en kon ik het niet meer dragen. Het lag nog een tijdje nutteloos te wezen in de kast. Uiteindelijk besloot ik het weg te doen nadat ik er een foto van had gemaakt. Veel later besefte ik dat ik genoeg (vakantie)foto’s heb waarop ik dat T-shirt draag. En dat de foto met alleen het shirt erop eigenlijk niets toevoegt. Die foto heb ik dan inmiddels ook niet meer. Maar de herinneringen aan al die keren dat ik het shirt droeg, heb ik nog steeds.

Wat hoort er in een verbanddoos te zitten?

Verbanddozen die je in de winkel koopt zijn meestal erg compact ingepakt. Dat was die van ons ook. Totdat we het gepuzzel om alles er weer in te krijgen nadat we er wat uit gehaald hadden, zat waren. Toen hebben we de spullen uit onze verbanddoos eens over gedaan in een grotere transparante plastic doos. Hiermee slaan we twee vliegen in één klap. We waren van het gedoe af om alles er weer precies in te puzzelen af én je kunt makkelijk zien wat er in zit.

Natuurlijk zorgen we ervoor dat onze verbanddoos regelmatig wordt aangevuld. Pleisters en ontsmettingsmiddel zijn altijd aanwezig. Maar laatst greep ik toch mis in de verbandtrommel. In de veronderstelling dat alles wat nodig er in zit, zocht ik een gaasverband. Maar die bleek niet meer aanwezig. En bij nader onderzoek bleek de leukoplast niet meer te plakken. Ik kwam dan ook tot de conclusie dat we toch maar eens wat vaker de verbandtrommel moeten checken. En dat bracht me dan meteen bij de vraag wat er eigenlijk allemaal in hoort te zitten. Natuurlijk is wat je nodig hebt altijd een beetje afhankelijk van jouw situatie. Hoe ziet jouw gezin er uit en zijn er speciale situaties waardoor je meer verbruikt dan een gemiddeld gezin? Wij hebben bijvoorbeeld geen (kleine) kinderen, wat het gebruik van pleisters aanzienlijk kleiner houdt dan bij een gezin met kleintjes die regelmatig eens een keertje vallen. Als houvast is een standaard lijst echter wel handig. Die vind je hieronder dan ook. Is jouw verbandtrommel compleet? Controleer het met deze lijst. Dit hoort erin te zitten:

  • 2 gaaskompressen
  • 15 wondpleisters
  • 1 rol synthetische hechtstrips
  • 1 rol hechtpleister textiel
  • 5 kinderpleisters
  • 1 wondsnelverband
  • 1 driekante doek
  • 1 isoleerdeken
  • 1 elastisch fixatiewindsel
  • 1 paar wegwerphandschoenen
  • 4 alcoholdoekjes
  • 1 reinigingsdoekje
  • 1 huidontsmettingsmiddel
  • 1 splinterpincet
  • 1 tekenverwijderaar
  • 1 eerste hulp schaar
  • 1 set veiligheidsspelden

 Bron: www.iedereenehbo.nl

 

Keukengerei opruimen met de KonMari methode

Mij

Eenmaal aan de slag met het boek Opgeruimd van Marie Kondo was ik bijna niet meer te stoppen. Maar bij het opruimen van de keuken, ben ik toch enigszins van haar methode afgeweken. Ik had de categorie keukengerei nog even laten liggen. De reden hier was dat er hier naar mijn idee niet veel weg hoefde.

Niettemin vond ik het langzamerhand toch tijd worden om ook dit laatste stukje in de keuken op te ruimen. Ik bleek gelijk te hebben in mijn eerdere veronderstelling dat er niets weg hoefde. Het merendeel van mijn keukengerei hangt aan haken aan de muur. Vrijwel alles wordt regelmatig gebruikt en dus ook weer schoongemaakt, maar bij deze actie ging ik extra grondig te werk. Ik haalde alles eraf en sopte de boel even goed. Op advies van Marie Kondo heb ik daarna alle keukengerei op lengte terug gehangen. Dit geeft een iets rustiger aanzien.

Op de rekjes stonden wel een aantal overbodige spullen. Daar is nu iets meer ruimte gekomen omdat ik die dingen weg heb gedaan. Daarna heb ik het barretje meteen maar weer even leeggeruimd. Dat barretje is een potentiële 'hotspot' zoals Flylady zou zeggen. Een plek waar spullen zich vanzelf vermenigvuldigen. Er lag nu niet veel, maar zelfs een paar rondslingerende dingen erop maakt het al snel rommelig. Nu is het vooral de kunst om het barretje leeg te houden. Ooit was dit barretje bedoeld als een extra werkblad tijdens het koken. We hebben maar een klein aanrecht en dus weinig werkruimte. In de praktijk heeft het ding echter een grote aantrekkingskracht op alles wat even tijdelijk neergelegd wordt. Helaas wordt tijdelijk in dit opzicht vaak een rekbaar begrip. We gaan nu dus weer ons best doen om alles direct op z'n vaste plek te leggen en het barretje lekker opgeruimd te houden.

Kantoorspullen opruimen met de KonMari methode

Ik heb er een tijdje tegenop gezien om dit blog te schrijven. Net als ik er tegenop zag om mijn kantoorspullen op te ruimen. En tegen de tijd dat ik ermee klaar was, begreep ik ook waarom. Het was erg confronterend.

Veel kantoorspullen

Mijn kantoorspullen waren allemaal keurig georganiseerd. Daar viel weinig op aan te merken. Maar eenmaal alles verzameld, bleek ik toch wel veel van alles te hebben. Ik ben dol op kantoorspullen en de hoeveelheid notitieblokken, ringbanden, post-it blokjes en to-do boekjes was indrukwekkend.

Ringbanden

Veel ringbanden liggen al heel lang leeg in de kast. Ik kon me er niet toe zetten om alles weg te doen. Ik bleef toch heel erg het gevoel houden: je weet maar nooit of je het nodig hebt. Uiteindelijk heb ik alles weg gedaan wat niet mooi meer was (beschadigde kaften door intensief gebruik) en wat ik niet mooi vond (zoals de zwarte ringbanden). Er bleven er maar twee over. Oké, daar kan ik mee leven.

Notitieblokken

Notitieblokken koop ik wanneer ik ze nodig heb, maar ook omdat ik ze zo mooi vind. Schriften met spiraalbinding zijn favoriet bij mij. En loop ik rond de start van een nieuw schooljaar een winkel in, dan moet ik mezelf inhouden om niet weer een serie nieuwe te kopen. Gevolg is dus dat ik een hele stapel heb liggen. Meestal heb ik ze wel een tijdje gebruikt voor iets, maar zijn ze nooit vol geschreven. Hierbij heb ik eerst gekeken naar de ruimte die er nog was in de betreffende schriften. Bijna vol betekende dat het weg mocht. Ja, zonde van het papier, maar de kans dat ik die laatste paar blaadjes ooit ga gebruiken is ook behoorlijk klein, omdat ze al een paar jaar met dat doel in de kast liggen. Van de schriften waar nog veel ruimte in was heb ik een paar van de mooiste bewaard, met de bedoeling ze ook echt te gebruiken. Dat betekent dat ik geen nieuwe schriften meer koop tot deze helemaal vol zijn.

To do boekjes

Ik heb een hele verzameling to-do boekjes. Je weet wel, die handige notitieboekjes waar je je to do lijstjes in kunt maken. Ooit had ik een systeem waarbij ik verschillende boekjes voor verschillende onderwerpen gebruikte. Dus had ik er altijd een aantal tegelijk in gebruik. Dat werd me iets te onoverzichtelijk, dus ben ik terug gegaan naar één lijst. Maar blijkbaar heb ik wel regelmatig een nieuw boekje gekocht zonder dat ik die echt nodig had. Want er liggen er toch wel een hoop. Omdat ik deze boekjes nog steeds gebruik, heb ik alle gebruikte pagina’s eruit gescheurd en de boekjes zelf bewaard. Ook nu weer met het idee dat ik ze allemaal op ga gebruiken voor ik nieuwe koop.

Post-it blokjes

De post-it blokjes waren snel opgeruimd. Veel blaadjes waren van mindere kwaliteit (goedkoper merk, gekocht of gekregen omdat het er zo leuk uit zag) en plakten dus niet goed. Waarom ik ze toch bewaard heb is me een raadsel, dus weg ermee!

Plastic mapjes

En tot slot beek ik ook nog eens heel veel mapjes te hebben. A4 insteekhoezen voor in ringbanden en plastic L-mapjes staken daarbij de kroon. Weliswaar gebruik ik beide soorten regelmatig, maar zoveel heb ik er nou ook weer niet nodig. Voor beiden heb ik opbergdozen, maar daar bleek het al niet meer allemaal in te passen. Uiteindelijk heb ik besloten dat ik van allebei niet meer dan 1 doos mag hebben (is nog best veel) en de rest heb ik weg gedaan.

Het zal je duidelijk zijn. Wat een ander heeft met schoenen of met kleren, heb ik met kantoorspullen.  Zelf kan ik er ook niet meer om heen. Ik was een verzamelaar van kantoorspullen. Maar nu niet meer! Alleen dingen die op zijn mogen weer aangevuld worden!