Kleding opruimen met de Konmari methode

Zoals beloofd ben ik begonnen met de Konmari methode, de Marie Kondo manier van opruimen. Het is even wennen om dit per categorie te doen. Maar Marie Kondo geeft niet alleen aan dat je het per categorie moet doen, maar heeft daarin ook nog eens een vaste volgorde. Te beginnen met je kleding. Dus begon ik op een vrije dag vol goede moed met het verzamelen van al mijn kleding.

 Verzamelen

Alle opruimacties volgens de Konmari methode beginnen met het verzamelen. Alles uit de kledingkast dus. En zit er niet nog een paar handschoenen in mijn fietstas? Ook meteen maar alle jassen etc. bij de kapstok vandaan gehaald. En alle schoenen. En mijn (hand)tassen tevoorschijn gehaald (die in een andere kamer liggen). Oeps… Voor iemand die denkt dat ze weinig kleren heeft, is het toch best heel veel. En dan ligt er ook nog het een en ander in de wasmand. Was ik in eerste instantie bang dat ik niets over zou houden, nu lijkt dat een nogal onzinnige gedachte.

Word ik er blij van?

Ik pak het eerste kledingstuk op en stel mezelf de vraag: ‘word ik hier blij van?’ Er gaat veel op de ‘nee’ stapel. Maar er mag ook nog genoeg blijven. In eerste instantie heb ik de neiging om zonder nadenken kledingstukken uit de stapel te pakken en te sorteren. Maar met enige zelfdiscipline houd ik me aan de Konmari methode en pak ik de dingen één voor één op. Bij de eerste kledingstukken duurt het even voor ik de vraag kan beantwoorden. Maar al snel voel ik zodra ik een kledingstuk oppak of ik er blij van wordt. Toegegeven, enkele kledingstukken waar ik niet echt blij van word, mogen toch blijven. Dit zijn kledingstukken die vooral praktisch zijn. Zoals mijn wandelschoenen (nooit mooi gevonden, maar tijdens het wandelen wel heel erg fijn), mijn afritsbroek en poncho (zelfde verhaal). En ach, eigenlijk word ik er best blij van als ik ze nodig heb. Gewoon, vanwege hun praktische waarde.

Kleding weg doen

Na het sorteerproces stop ik de kleding die weg mag in vuilniszakken. Drie vuilniszakken met kleding kunnen de deur uit. Opvallend is dat daar kleding tussen zit die ik nooit meer droeg, maar ook kleding die ik toch nog met enige regelmaat aantrok. En in de ‘ja’ stapel zit kleding waarvan ik eigenlijk al vergeten was dat ik het had. Voordat ik de kast weer ga inruimen, maak ik hem eerst schoon. En dan op naar de volgende stap.

Kleding vouwen

Dan komt het moeilijke deel van de Konmari methode. De kleding zo vouwen, dat het verticaal opgeborgen kan worden. Na het kijken van een filmpje op youtube is het vouwen van t-shirts eenvoudig. Maar sokken en ondergoed (ja serieus, vanaf nu vouw ik mijn ondergoed) vraagt toch weer een aparte uitleg. Gelukkig is ook hiervan een filmpje te vinden.

Mijn kledingkast heeft geen laden (behalve één grote onderin), dus ga ik op zoek naar dozen waar ik mijn kleding in kan bewaren. Omdat ik opbergmiddelen moeilijk weg kan doen, zijn er gelukkig genoeg dozen te vinden. Ideaal gesproken zou ik dozen in de breedte van mijn kastplanken gebruiken, maar nu doe ik het maar even met wat ik heb.

Kast inruimen

De dozen kunnen dus gewoon in de kast. De kast lijkt een stuk ruimtelijker nu. Geen hoge stapels meer die omvallen als je er iets tussenuit trekt. Schone kleding pakken is nu heel eenvoudig. Je trekt het shirt of de trui die je aan wilt er zo tussenuit. In de hangkast gaat alle kleding die niet geschikt is om op te vouwen. Jassen, vesten, jurken en rokjes. Er is nu voldoende ruimte voor mijn schoenen. En zelfs mijn handtassen passen er in. Voor de overige tassen (weekendtas en rugzak) zoek ik nog een plekje. Voorlopig hebben ze een tijdelijk plek in de opbergdoos onder het bed (die nu verder leeg is).

 

Andere gewoonten?

Eén van mij grootste irritaties in huis waren rondzwervende schoenen onder de kapstok. Wij hebben in de hal een schoenenkastje. Alleen passen de meeste van mijn schoenen daar niet in. In de mand onder de kapstok zouden ze wel kunnen, maar meestal belanden ze daar niet. Een deel stond dus boven in de kledingkast, een ander deel zwierf in de hal rond. Ik heb nu besloten om ze gewoon allemaal in de kast te zetten. Het schoenenkastje is opgevuld met de schoenen van mijn man.

De bedoeling is dat ik mijn schoenen en mijn jassen en vesten boven in de kast bewaar. Alleen de schoenen die ik die dag gedragen heb, mogen dan in de hal staan. En aan de kapstok mag dus alleen de jas die ik die dag gedragen heb. Tot nu toe lijkt het te werken. Vooral in deze periode met wisselende temperaturen wordt dat wel vaak wisselen, maar volgens mij is het vooral een kwestie van wennen. Gewoon tegelijk met je kleren ook je schoenen en je jas voor die dag pakken. En dat de handtassen ook op die plek te vinden zijn, maakt het alleen maar makkelijker denk ik. En ja, vorige week zou ik het nog een belachelijk idee gevonden hebben om alle schoenen en jassen naar boven te doen. Maar ik ben blijkbaar toch een beetje gehersenspoeld door het boek.